Bilinmeyen Şiir

Söze bir itiraf ile başlayayım: normalde yazdığım şeyleri insanlarla paylaşmam. Bunların en başını da kafamda kurduğum ve kağıda dökmeye değer gördüğüm hikayeler ile birden ilham gelişiyle yazdığım kelime bolluğundan oluşan şiirler çeker. Böyle buraya yazdığım, medyada tanıdığım tanımadığım birçok kişiyle paylaştığım fikirlerim gibi şeylerden bahsetmiyorum tabi. Gerçi, bu bloğu açtığımdan bile kimsenin haberi yok.

Son 1 yıldır, özellikle son 4 aydır özgüvenden midir, bir şeyleri fark etmemden midir bilinmez ancak kendimi anlatmaya daha açık davranıyorum. İlk defa bir şeyler anlatmak, bir şeyler sunmak, göstermek için bu kadar açığım çevreye. Bunların arasında şöyle bir düşünce belirdi doğal olarak: ''Neden bazı kişilere yazdığım şeyleri okutmuyorum?''.

Bir arkadaşıma yazdığım bir hikayeyi gösterdim, ilk bölümlerini tabi. 2 yıl önceydi bu. Ben hikayeye hala devam ediyorum, bilmiyorum biter mi... Bilmiyorum, bir gün gösterir miyim, okutur muyum, başkalarıyla paylaşır mıyım... 

Bir başka arkadaşımaysa yazdığım şiirleri veya nasıl diyeyim, şiir benzeri şeyleri gösterdim. İkisi de beğenmesine beğendi fakat bugünkü konumuz bundan farklı. Bugün sizlere anlatacağım şey, yazdığım şeyleri hatırlamam ve bana yabancı gelmeleri.

Buradaki yabancılıktan ve hatırlamamaktan kastım, onları görünce ''Aa, evet. Ben böyle şeyler yazmıştım, unutmuşum.'' gibi bir şey değil. Buradaki kastım onları asla hatırlamamam ve dahası bazılarının benim yazabilecek gücümün olmadığını düşünmem. Şöyle açıklayayım:

Yaklaşık 2-3 gün önce telefonumdaki notlardan bilgisayara geçirirken yazdığım şeyleri bir şiir ile karşılaştım. Altına kendi adımı ve hatta yazdığım tarihi not almışım. Sorun şu ki ben bu şiirin bana ait olmadığına eminim. İnternette her cümlesini, her dizesini arattım, yok. Ona benzeyen en ufak bir şey dahi bulamadım. Bir cümlesinin bir yerde geçtiğini bile görmedim. Bu kendi yazdığım ve hatırlamadığım şiirin beni bu kadar şaşırtmasının bir diğer sebebi benim bunu yazamayacak olmam. Nasıl yazamam? Şöyle ki; şiirde bilmediğim, hiç kullanmadığım ve hatta daha önce duymadığıma emin olduğum kelimeler var. 

Benim notlarımı yazdığım yer g-mail yoluyla girildiğinden ve bu hesap babamın bilgisayarında da kurulu olduğundan gittim ona sordum, sen mi yazdın diye. Yok, adamın haberi bile yok. 

Kendi Instagram hesabımın bir gönderisinde de rastladım bu şiire. Arkadaşlar, hiçbir yerde bulamıyorum. Ya gerçekten ben yazdım ve hatırlamıyorum ya da bir yerde okudum, buldum ettim öyle yazdım. 

Şiirin tamamı bu değil fakat paylaştığım kısmı buraya da geçiriyorum, bu yazıyı okur ve bu şiiri bir yerde bulursanız lütfen bana söyleyin. 

Yürüyorum usul usul, milim kıpırdamadan yerimden.
Doğurmadan yetimi, doyurmadan naibimi, yürüyorum usul usul.
Ruh aynaları gözlerim kolaçan ediyor mahalle surlarını, sırlarını gece bülbüllerinin, sükûtunu, yer altında zayiyatı haykıran kabir ehlinin.
Halbuki aynı arzın birbirinden bi haber hadarileri, birbirine yabancı sekinet hırsızı bedevileriyiz.
Biri sorgusundayken yaşamın, diğeri sorguya sual biriktirmenin şehvani kollarında uyuyor mışıl mışıl.

Bilmiyorum, hatırlamıyorum. Bilmediğim şeyleri, yabancı şeyleri görüyorum. Anlamlandırmak zor. 

Kendi dediğime göre 23 Eylül 2022 tarihinde yazmışım bu şiiri. Sorgular içerisindeyim günlerdir, bir yardım çağrısı olsun bu da... 

Yemin ediyorum ki ben bunları yazmış olamam. 

Yazmışımdır belki, beyaz gömlek giydirirsiniz yazdıysam...